متن زیر، داستان مسافر است، داستانی که سالها در ذهن من کلنجار میرفت... تا اینکه یک شب، امشب، شد!

این متن، متن مهمی است، متنی که در نهایت "مسافر..." را معرفی میکند. در صورت تمایل به خواندن این متن، لطفا در نظر داشته باشید، که این متن، جزو معدود متنهای این وبلاگ است که کپی رایت دارد، به هیچ عنوان آن را کپی نکنید و یا قبل از آن از من اجازه بگیرید.

با تشکر

قورمه سبزی درجه یک و خوش رنگ و لعاب، از صبح روی گاز جوش خورده، گوشت تازه گوسفندی، گوشتش را بابا از سرچشمه خریده، از همان تنها قصابی که گوشت هایش را میپسندد، سبزی هایی که از باقچه خانه چیده شده اند و در روغن محلی سرخ شده اند، زعفرانی که چند وقت پیش از سفر خراسان خریدیم، از صبح توی دیگ مسی روی حرارت خودش را ساخته و پرداخته و مفصل خوشمزه شده و حالا بویش تمام خانه را مسخ کرده گویا... برنج هم هست، برنج دودی اعلای فریدونکنار... از اینها نیست که بوی دودش از لاستیک سوخته می آید، بوی دودش را چوب های جنگلی تهیه دیده اند... بودی دودی که حالا با بوی کره محلی ای که از آذر

قطره... قطره... قطره ای دیگر... زل میزنم به پنجره ماشین، قطره هایی که میچکن... قطره هایی باقیمونده از بارون چند دقیقه قبل... بارون تند، شدید، و طولانی... سه روز بود که بارون میومد، تازه قطع شده بود... چیزی عجیب برای تهران... سوار ماشین، مدرس جنوب... از ترافیک لعنتی که میگذرم، میرسم به هفت تیر، دور میزنم... بر میگردم توی خیابونی که میره پشت قائم مقام... بین قائم مقام و مدرس... یکی از کوچه ها... یکی از خونه ها... یه خونه سه طبقه، با بالکن... منتظرش میشینم... نمیاد... پیاده میشم و زنگ در رو میزنم... بلاخره میاد تو بالکن... میگه الان میام... چند دقیقه بعد... در حالیکه از سرما میلرزم

This post is about the movie I've watched last night, in general, it was amusing, interesting and intelligent movie, even some scenes were to remember for ever after, but it was not as delightful and as dazzling as it might be. there was a long list of dents here and there, sometimes, exemplification was too uatural, and you may pick points of extravagant exaggerations... I will definitely recommend it to whoever enjoy documentary style biographical movies who has spare time for a two hour some minutes. but if I tell you by what extent there was deficiencies... "would it help"!? ***Start of SPOILER ALERT*** the movie is set in midst of the cold war, in late 50's and early 60's, in US and East German Berlin, the story first introduce a cold blooded british bo painter and soviet agent living in New York City and gathering information for Soviets... he get captured by US intelligence and interrogated but nothing have been found out. an Insurance lawyer has been determined to

صرفا جهت ثبت در تاریخ عنوان میکنم... در تاریخ و لحظه نوشته شدن این متن، من، دارای تراز مالی 400 تومان (13 سنت)، حقوق تقریبی 100000 تومان (28 دلار)(حقوق بعدی انتهای شهریور ماه)، موجودی اعتبار تلفن 2000 تومان (56 سنت)، 8 گیگا بایت حجم اینترنت (هر گیگ تقریبا یک دلار)، و دارای 350000 تومان بدهکاری (تقریبا 100دلار) میباشم. همچنین، هارد لپ تاپ دارای حدود 100 گیگا بایت جای خالی میباشد. حال در مورد هزینه کرد ها، اگر مسیر تا پادگان و بالعکس را پیاده نروم، روزی 2000 تومان هزینه کرایه تاکسی یا 1500 تومان کرایه اتوبوس خواهد شد، هزینه ارزانترین ساندویچ بوفه سربازها، 1500 تومان بدون سس و 1750 ت

خسته شدم.

حرفی ندارم بزنم، حرفی نیست، مغزم خالی خالی شده، هیچ چیزی توش نیست، هیچ ورودی مفیدی یا خروجی ارزشمندی ندارم.

خسته شدم.

گیر کرده ام سر دوراهی... هر راهی که بروم، خیری در آن است و شری... راهی را عقل میگوید و راهی را دل... و من که در تمام زندگی حرفی را اگر گوش کرده ام حرف عقل بوده چون دل چیزی نخواسته هرگز که بخواهی به حرفش گوش دهی یا نه... راهی را که دل میخواهد، 20 سالی سختی در عین لذت دارد... راهی که عقل میگوید، 10-15 سالی لذت در عین سختی ... و زمان تصمیم گیری، هر لحظه تنگ تر میشود... فشاری روز افزون، اطلاعاتی محدود و مسیری بسیار طولانی... تنها جذابیت اش این است که چنان درگیر فکر کار خودم هستم که اصلا مهم نیست چگونه سربازی میگذرد... کاش کسی بود یاری ام کند.

قصه ام را روزی پیرمردی خواهد خواند و سپس باد برگه های قصه را خواهد برد و از هر هزار، یکی کودکی را میهمان فرفره ای خواهد کرد کودکی از آنها قاصد معجزه ای خواهد شد آرزو خواهد کرد زندگی خواهد کرد عاشقی خواهد کرد